Verminder je stress en ga terug in de versnelling!

Mijn grootste stress factor is achter de rug: het examen eind mei van mijn opleiding tot Stresscounselor. Het is me gelukt, ik ben weer een diploma rijker! En daar ben ik heel blij mee. Het afgelopen jaar was behoorlijk aanpoten. Een opleiding volgen naast het werk (mijn eigen bedrijf), mijn gezin, mijn familie, vrienden, sport, vrijwilligerswerk en mezelf niet te vergeten - het was behoorlijk stressvol. Achteraf gezien, dan. Ik ben het type ‘glas halfvol’, dus zie alles altijd heel positief tegemoet. En als ik uiteindelijk in de eindfase van zo’n opleiding zit, dan merk ik pas hoeveel druk er op me ligt om te presteren en toch dat diploma te behalen. Ik ga dan in de hoogste versnelling en haal er alles uit wat er in zit. Het gaat maar om een korte periode, maar wel een hele intensieve. En daarna zit ik zo vol adrenaline en cortisol dat het me zwaar valt om weer ‘af te kicken’. Herken je dat? Bijvoorbeeld met een groot project of langdurige activiteit op je werk? Of met een familiegebeurtenis of een ingrijpende situatie in je gezin? Een heftige periode met je kind, partner of ouders, waarin je het gevoel hebt alles te moeten geven?

‘Las af en toe wat saaiheidweken in. Als je te veel prikkels ervaart, krijg je het deksel op de neus’ (psycholoog Ingmar Franken)

Tijd om te vertragen…
Ik heb ervaren dat het na zo’n stressvolle periode belangrijk is om te vertragen, te ontstressen. In mijn opleiding tot Stresscounselor heb ik er veel over geleerd en nu kan ik het zelf in de praktijk brengen! Maar, zul jij je afvragen: hoe dat je dat, ontstressen? Hoe zorg je ervoor dat de stress verdwijnt en je jezelf ontdoet van al die prikkels en indrukken?
• Door te tijd te nemen om te vertragen.
• Door je terug te gaan in je versnelling – stap voor stap: van 5 naar 4, van 4 naar 3, enzovoort.
• Door langzaam te voelen dat je onthaast.
• Door de lat een stuk lager te leggen.
• Door mijmertijd in te bouwen: even niksen, dagdromen, kalm aan doen.

‘Onder de douche, in de bus of trein zijn we vaak maar wat aan het mijmeren en dagdromen, zonder ons op iets te hoeven concentreren. Het zijn die – op het eerste gezicht verloren – momenten die tot creatieve ingevingen leiden’ (uit het boek ‘Het slimme onbewuste’ van Ap Dijksterhuis)

… en neem tijd voor jezelf
Kijk nog eens goed: in mijmertijd zit het woordje MIJ. Zie mijmertijd als MIJtijd. Tijd voor jezelf.

Ga naar buiten, en laat een frisse wind door je haren en hoofd waaien. Terwijl je beweegt, ontdoet je lichaam zich van afvalstoffen en gaat weer beter functioneren. Je gedachten komen ook in beweging en je bent letterlijk even weg van de stress. Ervaar de natuur met al je zintuigen: zie die ene prachtige boom, hoor de vogels zingen, voel de wind op je huid en ruik de frisse lucht. Na 30 minuten verdwijnt de stress langzaam uit je lijf en je voelt er rust en ontspanning voor in de plaats komen. Daarnaast zul je je energieker voelen als je eenmaal weer thuis bent.
Als je je nog langer inspant dan die 30 minuten, dan gaat je lichaam endorfines aanmaken – de zogenaamde antistresshormonen. Die zorgen ervoor dat je positiever gestemd raakt en nóg makkelijker kunt ontstressen.

Kun jij wel minder stress gebruiken en vind je het heerlijk om naar buiten te gaan? Ontstress dan onder deskundige begeleiding van MAMcoaching: leer vertragen en terug te gaan in je versnelling!
Lees hier alles over de voordelen van wandelcoaching
Mail naar info@mamcoaching.nl of bel 06-83554192.

(muurstickers: uit Flow Magazine nr. 4, 2014)

Wat is de stress 'druppel' die jouw emmer laat overlopen?

Het valt me de laatste tijd steeds meer op hoeveel mensen over stress praten, er gestrest uitzien of zoveel stress ervaren dat ze bijna niet meer toekomen aan de leuke dingen in hun leven. En dan niet alleen de moeders die bij mij komen voor coaching, maar ook mijn vrienden, collega’s en familieleden. Sinds ik een opleiding tot Stresscounselor volg heb ik daar natuurlijk veel meer oog voor – en meer kennis van – maar het blijft ook onophoudelijk in het nieuws. De overheid is een nieuwe campagne gestart: ‘Herken de druppel. Check je werkstress’. Het is een initiatief van Duurzame Inzetbaarheid (onderdeel van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid) en het Europees Agentschap voor Veiligheid en Gezondheid op het Werk. Daaraan kun je wel zien dat het hard nodig is dat er meer aandacht wordt besteed aan stress op het werk. Als je dit niet erkent en herkent, dan heb je het zwaar en voel je voortdurend een slepende moeheid in je lijf.

Hoofdpijn en een kort lontje…
De overbuurvrouw (accountmanager: 38, 2 kinderen van 9 en 12) vertelde me laatst: “Ik heb altijd gedacht dat ik goed kan presteren onder druk. Dat ik stress nodig heb om mijn werk goed te doen, om een deadline te halen of om een mooie presentatie neer te zetten. Maar de laatste tijd voel ik dat de stress zich opstapelt en dat ik het gewoon niet meer aan kan. Ik ben elke dag ontzettend moe en heb knallende hoofdpijn. Thuis heb ik een kort lontje. Mijn man en kinderen worden helemaal chagrijnig van me, en dat is niet bepaald sfeer verhogend. Op mijn werk merk ik dat ik aan mezelf begin te twijfelen. Ik denk dat dit ook te maken heeft met de reorganisatie die er onlangs is geweest. Ik heb het gevoel dat ik niet precies meer weet welke taken en verantwoordelijkheden nu bij mij liggen. En ik zie die verwarring ook bij mijn collega’s. Ik werk op een geweldig reclamebureau en zou er voor geen goud weg willen, maar ik voel dat ik steeds minder invloed heb op het werk dat ik moet doen. En dat knaagt aan me, want ik wil ook geen nee zeggen. Straks ben ik de volgende die er uit moet!”.

Ga op zoek naar de ‘druppel’

En al ben ik haar overbuurvrouw en niet haar coach, ik heb haar toch aangeraden te onderzoeken hoe ze duidelijker haar grenzen kan aangeven, maar ook hoe ze beter kan samenwerken of hulp kan vragen. Op deze manier gaat ze het niet meer lang volhouden en laat ze de stress zo oplopen, dat ze straks helemaal uitgeput is. En misschien met een burn-out thuis komt te zitten…
Herken je je in dit verhaal? Dan heb ik nog een TIP voor je: bekijk eens goed wat de ‘druppel’ is die jouw emmer regelmatig laat overlopen. Heeft dat te maken met:
• Te veel moeten doen in te korte tijd (hoge werkdruk door de crisis of reorganisatie)
• Geen waardering krijgen voor het harde werk dat je hebt geleverd, bijvoorbeeld om een project rond te krijgen, een deadline te halen of al je cliënten te verzorgen?
• Het gevoel hebben dat je niet ondersteund wordt door collega’s in drukke periodes. Laat staan dat er tijd is voor overleg of sociale praatjes.
• Geen oplossing meer zien voor het probleem waar je steeds tegen aan loopt en waar niemand naar lijkt te luisteren.
• Frustratie omdat je geen tijd hebt om je taken goed en met genoeg aandacht uit te voeren.
• Geen prioriteiten kunnen stellen, omdat iedereen bij je langs komt met urgente zaken.
• Weer geen nee durven zeggen tegen je leidinggevende die jou helemaal ziet zitten om dat nieuwe project te gaan leiden of die grote nieuwe klant te gaan ‘bedienen’.
• Constant het gevoel te hebben te worden geleefd – op je werk en thuis.
En zo kun je zelf waarschijnlijk ook nog wel een aantal stress ‘druppels’ toevoegen…
Daarnaast herken je misschien ook een aantal stressgevoelige kenmerken bij jezelf, zoals: ambitieus, perfectionistisch ingesteld, groot verantwoordelijkheidsgevoel, te weinig tijd nemen om te ontspannen, zaken alleen willen oplossen, niet gericht op het heden, weinig uiten van emoties, etcetera.
Wacht dan niet te lang om het ‘roer om te gooien’ en onderzoek voor jezelf – of samen met een coach – wat je anders wilt en kunt gaan doen. Het is tijd voor positieve verandering!

Wil je vaker dit soort artikelen lezen? Meld je hier aan voor mijn eZine MAMtips Je ontvangt dan elke maand inspirerende en waardevolle tips in je mailbox!

Heb jij ook zo veel op je bord liggen?

Je hebt soms van die periodes dat er voor je gevoel geen einde komt aan je to-do lijst. Heb je er net iets afgestreept, dan staat er al weer een nieuwe ‘to do’ op. Dit frustreert enorm en brengt veel stress met zich mee. En omdat het zo eindeloos lijkt, zie je er ook niet zo snel verbetering in komen. Hoe kun je dit anders doen?

Delen met elkaar
Wij vrouwen staan er bekend om dat we beter kunnen communiceren en sociaal sterker zijn dan mannen. Maar waarom is de communicatie met je partner dan soms zo moeilijk? Is het echt zo dat vrouwen van Venus komen en mannen van Mars? En ligt het alleen maar aan hem of durf je ook ‘je hand in eigen boezem te steken’?

Laat je partner weten wat jij belangrijk vind in het leven en wat werkt voor jou. Dit kunnen zaken zijn rondom de opvoeding of de verdeling van werkdagen. Denk daarbij ook aan het effect op jezelf van genoeg me-time. Het is belangrijk om je partner te vertellen wat dit met jou doet en welk positief effect het heeft op jou, jullie relatie en gezin. Zo geef je aan dat je ook zíjn steun nodig hebt om daadwerkelijk die tijd voor jezelf te nemen. Vergeet niet dat je pas goed voor anderen kan zorgen, als je goed voor jezelf zorgt!

Delen van verantwoordelijkheden

Maak duidelijke afspraken met je partner over de zaken die elke dag weer terugkomen, zoals de verdeling van het huishouden, de zorg voor de kinderen of het werk. Wees eerlijk in wat jij wilt. En… blijf communiceren. Zorg ervoor dat jíj niet altijd degene bent die bepaalde taken naar zich toetrekt, want dan komt je bord wel heel vol te liggen! Ook niet als je denkt dat jij de enige bent die deze taken goed kan uitvoeren, zoals de zorg voor de kinderen of de opvoeding.
Vergeet je ook niet in te leven in de wensen van de ander: wat wil je partner? Het is belangrijk dat iedereen tevreden is over de taakverdeling!
Durf te delen, durf te vragen en durf te doen!

DOEN DUS! Door te delen met je partner zul je ervaren dat je leven makkelijker wordt en lichter voelt. Je hoeft je niet meer voor alles verantwoordelijk te voelen, je laat merken wat jij echt belangrijk vindt in het leven en je hebt meer aandacht en tijd voor elkaar. Je zult zien dat je meer tijd overhoudt voor leuke dingen die jou en je gezin energie geven!

PS1: heb je geen partner, deel je stress en ‘volle bord’ dan eens met een goede vriendin, je moeder, je (schoon)zus of een buurvrouw met een luisterend oor. Wie weet wil zij enkele verantwoordelijkheden met je delen!

PS2: Het kan ook zijn dat je niet thuis, maar op je werk veel op je bord hebt liggen en dat je daardoor veel stress ervaart. Ga dan het gesprek met je collega’s of je leidinggevende aan. En bekijk welke andere afspraken er kunnen worden gemaakt qua taakverdeling, verantwoordelijkheden, projecten en andere zaken.

Heb jij veel op je bord liggen en ervaar je daardoor elke dag stress? Wil je hiervan af en kun je daar wel wat hulp bij gebruiken? Mail of bel me voor een gratis kennismakingsgesprek en ervaar wat coaching voor jou kan betekenen: wandelend, via Skype of telefoon.
Mail naar info@mamcoaching.nl of bel 06-83554192
En neem een kijkje op mijn website bij het aanbod

Dit is het hoofdartikel van mijn eZine MAMtips april 2014. Wil je een gratis abonnement? Meld je dan hier aan Je ontvangt iedere maand inspirerende en waardevolle tips in je mailbox!

Mijn 'drive' om Maatschappelijk Verantwoord te Ondernemen

Waarom ben ik er trots op dat MAMcoaching een Maatschappelijk Verantwoord Ondernemer is? Wat zijn mijn drijfveren? Die hebben te maken met: familiebanden & ondernemersgenen, haat & liefde, reislust & antropologie, kleur & meiden! Huh, zul je misschien denken: waar heeft zij het nou over? Ik zal bij het begin beginnen. Het startte allemaal bij mijn neef van 19, die student is aan de Hogeschool van Amsterdam. Hij doet de studie Sport Management en voor het vak Sales, Negotiation and Presentation skills ging hij aan de slag als Junior Consultant voor Plan Nederland. Samen met 150 medestudenten wilde hij geld ophalen voor een goed doel: het Plan project Saksham in Delhi, India. In totaal zouden ze zo minimaal 100 arme jongeren in Delhi een toekomst kunnen geven.

Dromen over je toekomst…
Saksham betekent: Be able to dream en met dit project geeft Plan de jongeren uit arme gezinnen en sloppenwijken een kans op een eerlijk inkomen. Het project steunt kinderen in ontwikkelingslanden en werkt aan blijvende verbeteringen in hun levensomstandigheden en toekomstperspectief. Plan geeft daarbij extra aandacht aan meisjes. Want meisjes worden achtergesteld en gediscrimineerd. Zij krijgen niet dezelfde kansen en rechten als jongens. Terwijl juist meisjes de armoedespiraal kunnen doorbreken!
Mijn neef weet wat hij wil met de studie Sport Management: ondernemer worden in de sportwereld. En tja, hij heeft die ondernemersgenen niet van een vreemde. In onze familie zitten heel wat mensen met een eigen bedrijf. En dat was voor mij een extra stimulans om hem te helpen in zijn studie, en op deze manier weer te zorgen voor een beroepsopleiding voor meiden in India!

Haat-liefde verhouding
India heeft tijden geleden al mijn hart gestolen tijdens mijn reislustige jaren. Ik ben er 2 keer geweest en heb daar prachtige, maar ook shockerende dingen gezien. Met India heb ik een een haat-liefde verhouding. De tempels en natuur is prachtig, de mensen zijn heel gastvrij en de projecten in het Zuiden waarin ik onderzoek heb gedaan, dragen echt bij aan de ontwikkeling van jongeren. Ik heb met veel meisjes een warm contact opgebouwd! Maar … de keerzijde zit ‘m in de man-vrouw verhoudingen die soms echt onvoorstelbaar zijn: zo’n ongelijkheid vindt je niet in veel landen. En dan het kastenstelsel en de shockerende armoede die je op straat ziet. Dat liet mij af en toe gruwen van ellende en bezorgde me echt kippenvel. Ja, zelfs als antropoloog! Ik heb geleerd om onbevooroordeeld naar mensen te kijken en dat heb ik ook echt gedaan, maar soms waren de omstandigheden zo oneerlijk of schrijnend dat zelfs een antropoloog niet aan oordelen ontkomt. Ik ben ook maar een mens met gevoelens en dan komen die beelden behoorlijk hard binnen!

Kleur bekennen

Maar goed, India dus en Plan Nederland, het project Saksham en meisjes – allemaal ingrediënten die mij volmondig ja lieten zeggen tegen de vraag van mijn neef of ik het project wilde steunen en op die manier kon laten zien dat ik aan Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen doe!
Hij vond het project Saksham heel goed bij mij passen, omdat het om meisjes gaat (Girls First, een van de speerpunten van Plan) en ik vrouwen/moeders coach. Die meiden zijn immers toekomstige moeders! En omdat de kleur (magenta) zo goed bij (het logo van) MAMcoaching past. En hij heeft gelijk: waar of niet?

Gebruik de positieve kracht van gedachten!

Ellen loopt al een tijdje rond met het idee van een eigen coachpraktijk voor kinderen: “Het lijkt me geweldig om kinderen te begeleiden die niet lekker in hun vel zitten, die verlegen zijn of gepest worden. En het liefst zou ik dat doen tijdens kook- en baklessen. Lekker met ze aan de slag gaan en ondertussen een gesprek voeren. Deze droom heb ik al een paar jaar, maar hij is zo groots dat ik ‘m niet durf waar te maken”. Ze is 36, trainer, getrouwd en moeder van een tweeling van 8 jaar. In de MAMtips van februari heb je kunnen lezen dat Ellen na een aantal coachgesprekken haar dromen vaker checkt. Ze heeft een moodboard gemaakt met beelden die haar droom tastbaar en concreet maken. “Ik weet nu wat ik wil gaan doen. En het mooie is dat nu ik een doel voor ogen heb, ik ook weer lekkerder in mijn vel zit op mijn werk. Ik voel de energie weer stromen en mijn plan voor de kindercoachpraktijk krijgt heel langzaam vorm!” Je bent vast benieuwd hoe het nu met Ellen is…

Vervolg van Ellen’s verhaal
In het gesprek van vorige week, zegt Ellen meteen dat ze niet begrijpt wat er met haar aan de hand is: “Ik zit niet lekker in mijn vel. Het lijkt wel of er geen vooruitgang zit in mijn plannen. Ik wil het zo graag, maar op de een of andere manier blijf ik hangen in plannen maken en komt er niks uit mijn handen!” Al pratend en wandelend vertelt ze dat de kindercoachpraktijk wel degelijk haar passie en grote droom is, maar ze vindt het ook doodeng. “Ik snap niet hoe ik heb kunnen denken dat ik een eigen praktijk kan opzetten, terwijl ik ook gewoon aan het werk ben en het grootste deel van de zorg voor de kinderen op mijn bordje ligt. Ik zie overal beren op de weg en ga ook twijfelen of ik wel goed genoeg ben om die kinderen te begeleiden. Wie zit er nu op mij te wachten?”. Ik vertel haar dat het kritische stemmetje in haar hoofd haar plannen probeert te saboteren. Dit stemmetje – de innerlijke criticus – zegt allemaal dingen om Ellen tegen te houden haar droom waar te maken. En dit heeft te maken met de overtuigingen die ze in de loop der jaren heeft ‘verzameld’: door haar opvoeding, religie, relaties, opleidingen, levenservaringen, enzovoorts. Veel van je overtuigingen zijn voor jezelf eigenlijk onzichtbaar. Je doet dingen, je hebt een eigen mening, maar je vraagt je niet zo snel kritisch af: waarom doe ik dit eigenlijk, van wie moet dit, is dit echt mijn mening? Als je kritisch naar je overtuigingen kijkt, dan zul je ontdekken dat je dingen doet omdat je ouders dat bijvoorbeeld zo deden, of omdat iedereen in jouw omgeving dat zo doet. Vaak pas je je aan om niet buiten de groep te vallen of je doet iets, omdat je denkt dat anderen dit van jou verwachten.

De kracht van gedachten

Ellen herkent dit meteen en ziet ook in wat haar grootste belemmerende overtuiging is: “Eigenlijk loop ik al mijn hele leven met de gedachten in mijn hoofd dat ik niet goed genoeg ben. Ook als trainer. Ik vergelijk mezelf altijd met anderen, hoe goed ze wel niet zijn en welke stappen ze maken in hun carrière”. Terwijl ze zichzelf hoort praten, realiseert ze zich dat ze de lat veel te hoog legt omdat ‘ze niet goed genoeg is’. Een overtuiging die is ontstaan doordat haar oudere zus vroeger nooit iets uitvoerde: thuis niet, op school niet en eigenlijk heeft ze nooit een doel gehad in haar leven. Ellen voelde een enorme druk van haar ouders dat zij wél zou presteren, dat ze iets goed te maken had. Ze heeft dus altijd alles met veel succes gedaan en het beste uit zichzelf gehaald. Maar wel op een manier die haar nu de das omdoet. “Ik zie nu dat ik het gewoon op mijn eigen tempo mag doen en dat de kindercoachpraktijk niet meteen vanaf dag één een succes hoeft te zijn. Pfoe, als ik dat kan loslaten, dan kan ik vanaf nu genieten van het proces, van mijn ideeën en van mijn plannen uitvoeren”. Door een positieve overtuiging tegenover haar belemmerende overtuiging te zetten, zal het voor Ellen makkelijker zijn om anders over zichzelf te gaan denken. Om te gaan doen wat ze wél wil in plaats van wat ze niet wil. Een paar dagen later belt ze me op: “In het laatste gesprek dacht ik dat ‘Ik mag de lat lager leggen, want ik ben goed genoeg’ mijn positieve affirmatie was. Maar ik heb er aan zitten sleutelen en voel nu dat het nog krachtiger en persoonlijker kan: ‘Ik ben goed zoals ik ben; met mijn kwaliteiten en in mijn eigen tempo zet ik een mooie praktijk neer!’. Ik merkte dat ik ‘m concreter moest formuleren. En nu werkt het echt als ik deze gedachte in mijn hoofd plaats op momenten dat ik twijfel of mezelf vergelijk met anderen”. Ellen maakt gebruik van de kracht van gedachten, maar dan op een positieve manier!

Loop jij ook met een negatieve, krachtige gedachte in je hoofd die jou tegenhoudt om te doen wat je eigenlijk écht wilt? Wil je hiervan af en kun je daar wel wat hulp bij gebruiken? Mail of bel me voor een gratis kennismakingsgesprek en ervaar wat coaching voor jou kan betekenen: wandelend, via Skype of telefoon.
Mail naar info@mamcoaching.nl of bel 06-83554192
En neem een kijkje op mijn website bij het aanbod

Dit is het hoofdartikel van de MAMtips van maart 2014. Meld je hier voor een gratis abonnement op het maandelijkse eZine MAMtips Dan ontvang elke maand inspirerende en waardevolle tips & artikelen in je mailbox.

Maak tijd om jouw dromen te realiseren

Iedereen heeft zo zijn of haar dromen. Over het schrijven van een eigen boek, over het hebben van een eigen bedrijf of het vinden van die ‘droombaan’, over hoe de kinderen later ‘terechtkomen’, over de toekomst straks samen met de partner, over het maken van die mooie reis … Het kunnen kleine dromen zijn of grote. Maar als moeder lijkt het soms alsof je dromen een beetje naar de achtergrond verdwijnen, alsof ze vervagen en bijna niet meer zichtbaar zijn. Dit heeft vaak alles te maken met het feit dat je meer verantwoordelijkheden hebt gekregen in het leven, dat je het gevoel hebt dat alles door elkaar heen loopt - omdat je werk combineert met de zorg voor je gezin - maar ook met het gevoel dat je van alles ‘moet’ waardoor er geen tijd meer is voor je dromen. Geen tijd voor jezelf…

Hoe vaak per dag check jij je dromen?
Ellen (36, trainer, getrouwd en moeder van een tweeling - 8 jaar) heeft zich 6 weken geleden bij mij aangemeld voor een coachgesprek, omdat ze zo’n kort lontje heeft en te vaak gestrest rondloopt op haar werk, waardoor ze doodmoe thuis komt. Ze vertelt me over haar werk waar ze al lange tijd niet meer zo veel energie uit haalt als voorheen. Haar passie ligt veel meer bij haar kinderen, maar ze wil niet stoppen met werken. De vraag is: wat wil ze wél heel graag? Daarom stel ik haar de vraag ‘Hoe vaak per dag check jij je dromen?’ – een prachtige quote van @Loesje. Ellen kijkt me verbaasd aan en zegt: “Ja, dat is het! Onbewust loop ik al een tijdje rond met het idee van een eigen coachpraktijk voor kinderen. Het lijkt me geweldig om kinderen te begeleiden die niet lekker in hun vel zitten, die verlegen zijn of gepest worden. En het liefst zou ik dat doen tijdens kook- en baklessen. Lekker met ze aan de slag gaan en ondertussen een gesprek voeren. Deze droom heb ik al een paar jaar, maar hij is zo groots dat ik ‘m niet durf waar te maken”. Als ik aan Ellen vraag waarom ze haar droom zo groots vindt, begint ze te lachen. “Ik ben elke dag zo druk op mijn werk en als ik thuis ben, vragen de kinderen alle aandacht. ’s Avonds ben ik moe, dan doe ik niet veel meer. Ik heb weinig tijd voor mezelf, dus ik kom er niet eens aan toe om over die droom na te denken. Het is dat jij er nu naar vraagt, maar bij mij was het al helemaal naar de achtergrond verdwenen”.

Van vaag naar concreet
Als we verder wandelen, vertelt ze: “Mijn droom is eigenlijk vervaagd, omdat ik niet de tijd neem om stil te staan bij wat ik graag wil bereiken in mijn leven. Ik doe gewoon elke dag mijn ding, maar leef niet bewust”. Samen met Ellen ben ik op zoek gegaan naar haar passies, de dingen die heel dicht bij haar hart liggen en waarvan haar vuurtje weer gaat branden. Als dat duidelijk wordt, zal het ook veel makkelijker worden om haar droom te verwezenlijken. Dan hoeft ze nog maar een kleine stap te nemen om alvast een deel van die droom waar te maken.
Ellen is nog niet zo ver dat ze haar droom – of een deel ervan – heeft waargemaakt. Maar ze checkt wel vaker haar dromen: “Jouw TIP om een moodboard te maken met afbeeldingen, foto’s en teksten die de sfeer uitbeelden van mijn droom heeft heel erg geholpen. Die hangt nu in de keuken, zodat ik het elke dag zie! Het maakt het voor mij concreet en tastbaar: ik weet wat ik wil gaan doen. En het mooie is dat nu ik een doel voor ogen heb, ik ook weer lekkerder in mijn vel zit op mijn werk. Ik voel de energie weer stromen en mijn plan voor de kindercoachpraktijk krijgt heel langzaam vorm!”. Wordt vervolgd… (in de MAMtips van maart lees je het vervolg van Ellen’s verhaal).

DUS: CHECK JE DROMEN. VANDAAG NOG!

Is het tijd om jouw dromen te realiseren? Of om jouw vervaagde droom weer helder en concreet te maken? En kun je daar wel wat hulp bij gebruiken? Mail of bel me voor een gratis kennismakingsgesprek en ervaar wat coaching voor jou kan betekenen: wandelend, via Skype of telefoon.
Mail naar info@mamcoaching.nl of bel 06-83554192
En kijk in de Agenda van MAMcoaching of er een inspirerende workshop of event voor jou tussen zit!

Wat ga jij (los)laten?

Begin januari zette ik deze prachtige quote van Lsltn op de facebookpagina van MAMcoaching. En natuurlijk heb ik mezelf afgevraagd wat ík ga (los)laten in het nieuwe jaar. Eigenlijk wist ik het meteen: ik ga mijn perfectionisme loslaten - met name op privégebied. En dat betekent: geen to-do lijstjes meer, die gebruik ik alleen nog maar voor mijn werk!
En dat is een hele uitdaging voor mij, vooral omdat we middenin het keuzemoment zitten voor een middelbare school voor mijn dochter van 11 jaar. Dus veel open dagen bezoeken, websites en folders bekijken, haar inschrijven voor en brengen naar open lesmiddagen. En dat alles zonder ook maar één to-do lijstje te maken. Pfoeh, wel heel lastig hoor, maar tot nu toe gaat het goed én voelt het goed. En dat komt vooral omdat ik mezelf een bepaalde vraag stel, elke keer als ik merk dat mijn perfectionisme weer de kop opsteekt. Hoe is dat zo gekomen?

Bijzondere gesprekken
Naast mijn eigen praktijk als coach voor moeders wil ik me ook maatschappelijk inzetten als vrijwilliger. En dat doe ik als tafelbuddy voor het mooie project ‘De tafel van één’*. Dit zijn bijzondere gesprekken tussen vrouwen die geen werk hebben, maar wel (weer) iets willen gaan doen. Als tafelbuddy zit ik aan tafel met 5 andere vrouwen. Ik begeleid de tafelgesprekken, maar doe ook gewoon mee. Het is geweldig om te zien dat de vrouwen er achter komen wat ze nu eigenlijk willen en hoe ze dat kunnen bereiken. Het mooie is, ze doen het helemaal zelf! Ieder bepaalt voor zichzelf welke vervolgstap ze na de tafel wil zetten: werk, vrijwilligerswerk doen of een cursus volgen. Tijdens de laatste tafel die ik in 2013 heb begeleid, heb ik mezelf de ‘belofte’ gedaan (mijn vervolgstap) om op het moment dat mijn perfectionisme weer toeslaat, aan mezelf te vragen: “wat levert het me op in deze situatie? Heeft het zin of is het een gewoonte geworden?”. In mijn werk merk ik dat het me iets positiefs oplevert: goede producten en diensten, en tevreden klanten. Maar in mijn privéleven zit het me alleen maar in de weg. Als ik overal to-do lijstjes voor maak om maar vooral niets te vergeten, dan raak ik zo gestrest dat ik niet meer gezellig ben. Ik wil het dan zó goed doen als moeder en partner, dat ik mezelf vergeet! Nog even en ik ben elke dag een to-do lijst aan het maken, waar ook in staat dat ik een uur vrij heb om iets voor mezelf te doen…

Wat heeft het loslaten me opgeleverd?
We zijn inmiddels 2 weken verder in 2014 en het gaat goed. Doordat ik me realiseerde dat ik helemaal niet perfectionistisch ben in het huishouden ben ik erachter gekomen dat het in mijn leven niet om perfectionisme gaat, maar om structuur. In mijn hoofd gaan zoveel gedachten rond over alles wat ik nog wil en moet doen, dat structuur als noodzaak voelt. Anders komt er niks meer uit mijn handen! Althans dat denk ik… Maar nu ik het meer loslaat, is er een stuk minder stress bij ons thuis. Natuurlijk is er de normale structuur van werken, naar school gaan, sportclubjes, muziekles e.d. maar de rest laat ik wat meer gaan. En ik voel nu al dat het me meer vrijheid geeft. Om tussendoor even een spelletje Skip-Bo doen, een heel gewild muziekboek met mijn zoontje op te halen in het dorp verderop of om met mijn lief een spontane boswandeling te maken als de kinderen een weekend bij mijn ouders zijn. Zonder alles te plannen (en de tijd dicht te timmeren), gebeurt er opeens van alles wat mij een prima gevoel oplevert!

En jij? Weet jíj al wat je wilt loslaten, maar vind je het lastig om het vol te houden? Mail of bel me dan voor een gratis kennismakingsgesprek en ervaar wat coaching voor jou kan betekenen: wandelend, via Skype of telefoon. TIP: kijk hier wat er het beste bij jou past

* een project van Women Inc. in samenwerking met gemeenten en lokale organisaties. Ik ben tafelbuddy in de gemeente Amersfoort.

Dit is het hoofdartikel uit het eZine MAMtips van januari 2014. Meld je hier aan als je iedere maand inspirerende en waardevolle tips in je mailbox wilt ontvangen.