Wat is het moederschap toch een enorme uitdaging, vooral als je niet alleen je kind als uitgangspunt neemt. Maar ook jezelf als moeder. Als jij ook op die manier naar de opvoeding kijkt, kun je heel veel van je kind leren!
Ik merk zelf dat mijn kinderen een spiegel zijn van of voor mijzelf. Zij staan zo dicht bij mij en ze zijn me zo dierbaar dat zij aan mij laten zien wie ik ben. Het opvoeden voelt als een 'intense interactie waarin zowel ouders als kinderen groeien'. Dit laatste staat zo mooi omschreven in het boek
Licht leven. De kern van holisme uitgelegd van Edith Hagenaar. Het is een boek dat mij aanspreekt omdat het beschrijft hoe ik tegen het leven aankijk. En of ik dan een holist ben of een spirituele denkwijze heb, dat etiketje boeit mij niet zo. Het is meer de herkenbaarheid die mij raakt.
Als ik bijvoorbeeld naar kinderen in het algemeen kijk en ze hebben bepaald positief of negatief gedrag, dan zie ik dat dit gedrag voortkomt uit diverse oorzaken en niet alleen vanuit het kind zelf. Hoe wordt het opgevoed, wat is zijn of haar positie thuis, hoe gaat het op school, met welke vriendjes en vriendinnetjes speelt het, etc. Als je heel eenzijdig naar een probleem kijkt, dan is het ook niet op te lossen. En als je je als ouder dit realiseert, dan kun je ook naar je kind kijken als iemand die jou iets kan leren.
Zo voel ik dat zeker: op het moment dat ik denk dat ik weet hoe het moet met mijn dochter of zoon, dan dagen ze me al weer uit met het volgende. En dan is het zo belangrijk om bij mezelf te blijven en vanuit mijn gevoel, mijn liefde te reageren zodat ze voelen dat het echt en gemeend is. Dat geeft ze een basis mee voor hun hele leven. En het mooie is dat zij 'je de mogelijkheid bieden om te beleven hoe oneindig je liefde is'.
Als je hier bewust mee bezig gaat, realiseer je je dat het prachtig kan zijn om op deze manier van je kinderen te leren en er een krachtiger en liefdevoller mens van te worden.
